hakk


hakk
I.
(A.)
[ ﻖﺣ ]
1. Tanrı.
2. doğru.
3. hak.
II.
(A.)
[ ﮏﺣ ]
kazıma.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • HAKK — Kazıma. Oyma. Maden üzerine yazı işlemek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-CU — f. Hak arıyan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • Hakk — Allah; Tanrı; doğruluk ve insaf; bir insana ait olan şey; dava ve iddiada hakikate uygunluk; harcanmış emek; pay; hisse …   Hukuk Sözlüğü

  • HAKK-UL YAKÎN — (Hakk al yakîn) Mârifet mertebesinin en yükseği. En yakînî bir surette hakikatı müşahede edip yaşamak hali. Ateşin yakıcı olduğunu bütün hislerimizle yakından duyup yaşadığımız gibi. (Bak: Yakîn …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-BÎNANE — f. Hakkı tanıyana göre …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-BÎNÎ — f. Hakkı görme, hakkı tanıma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-GÜZAR — f. Haktan ayrılmayan, hakkı tanıyan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-I ÂMİRİYYET — Âmirlik hakkı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-I İHTİTAB — Ormana yakın olan kimselerin ormandan odun kesmek hakkı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAKK-İ MÜHÜR — Mühür kazıma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük